Wake up call?

Maandagochtend  7 uur…telefoon

Stephan de zoon van Werner; Werner heeft een hartinfarct gehad en ligt op de intensive care, ze kunnen dus niet onze opdrachten uitvoeren. Ik stel Stephan gerust en zeg dat hij nu eerst zijn aandacht aan zijn vader moet geven.

Ik zit achter mijn bureau en kijk naar buiten, diepe zucht. Werner… hij is bijna gelijk met mij een  aantal weken geleden  50 geworden. Dertien jaar geleden begon hij zijn eigen montagebedrijf, ik gunde het hem en gaf  hem alle opdrachten.

Afgelopen jaar vaak tegen hem gezegd:  zorg eens wat beter voor jezelf, rook niet zoveel, drink eens wat minder, eet eens wat beter, doe eens wat voorzichtiger met jezelf, dit hou je niet vol. Steevast kreeg ik dan als reactie; ja,ja, het gaat wel.

Maandagochtend  9 uur … Ik zit nog net zo achter mijn bureau en kijk naar buiten, het wordt een mooie dag… mijn mailbox staat vol, Henk is net geland op Schiphol. Ik moet aan het werk maar ik voel zo’n ambivalent gevoel van binnen…

Is de gebeurtenis met Werner, de beroemde  “Wake up Call” ?